۱) به موسوی رأی ندادم، ۲) به حسن فریدون رأی ندادم.

کبوترها طبق معمول، سر ساعت اومدن که خردههای نون رو از پشت پنجره بخورن. ولی من هنوز صبحانه نخوردم که خردهنون براشون ریخته باشم. طفلکیا با شکم گرسنه رفتن

نمیدونم ماها چهمونه! از کسی متنفریم، ولی چشم میذاریم و ایدههای احمقانهشو میخونیم. سبک زندگی کسی آزارمون میده، ولی وبلاگشو هر روز چک میکنیم. میدونیم کسی داره اشتباه میکنه، ولی خسته شدیم از هی گفتن و گفتن و گفتن...

آلمان هم شده اراذلخونه! ملتِ روانی همه شدن چاقوکش! با چاقو به عابرای پیاده حمله میکنن. بعد میگن مسلمونا فلانن!

توی مطب دکتر، منتظر نشسته بودم. داشتم یادداشت روزنامه رو مینوشتم و هی کاغذهای ریز ریزم رو بررسی میکردم. دو تا بچه شلوغ میکردن؛ مادرشون برای ساکت کردنشون گفت: «این خانومه داره به همه امتیاز میده! اگه ساکت بشینید وقتی بریم بیرون بهتون جایزه میده!».

نمیدونم مشکل سینماییها با روز «چهارشنبه» چیه! هر چی مصیبت و جنایت و بدبختیه به روز چهارشنبه ربط میدن و توی اسم فیلم هم تأکید میکنن که اینا همش به چهارشنبه مربوطه! این فیلمها رو دیدید؟ چهارشنبه، چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت، چهارشنبه خون به پا میشود...